این قسمت سانسور سکانسی به غیر آخر سریال نداشت و فقط جملات کمی اینطرف و آن طرف شده بودن که برای تناسب لب خوانی بود و ما فقط اون قسمتهایی را میگیم که مهم هستند

در طول داستان منظور از حساسیت ، بیماری یا حساسیت پوستی می باشد.

۱- مربوط به جایی که یانگوم به رییس پزشک علت ناخوشی شاه را میگه

یانگوم : ایشان زیاد نوشیدنی میخورن و همینطور  هم دائماً نگران

امور دربار هستند . انرژی کبدشان باعث افزایش استرس میشه

که اصلاً به کل جملات حذف شدن

تلوزیون : اتفاقاً اشتباه ما هم به  همین علت بود. چون اعلائم حساسیت آبریزش بینی و چشمها و خارش گلو است  !!

۲-بعد از خوب شدن شاه رییس خواجه خبر خوب شدن شاه به وزیر اوه و رییس پزشک میکه که چند ثانیه ای از این گفتمان حذف شد

پیشکار یونگ : ایشون به نظر میرسه که حالا راحت نفس میکشن

و درد معده و دلشان به نظر میرسه روبه آرام شدنه

بنابراین من فکر میکنم ایشون می تونند دوباره شروع به خوردن بکنند

یانگوم به ما بگو ایشان چه نوع غذایی باید بخورن

پیش کار یونگ خطاب به بانو چویی : پس شما آزاد شدین

بانو چویی : ما تنها به این خاطر که بی گناه بودیم آزاد شدیم  

پیشکار یونگ : شما به این خاطر آزاد شدین که یانگوم گفت

بیماری ارتباطی به غذا نداشته

۳- اونجا که یک رهگذر از زن داگو در مورد نوشیدنیها می پرسه . قضیه چیز دیگه بود که دیالوگها را از نظر میگذرانیم

رهگذر : تو اینها را می فروشی 

زن داگو : بله. یکم می خواهی ؟ پولش را بده

رهگذر : نه نمی خواهم . من با همسرم

بر سر اینکه اینها نوشیدنی هستند یا نه شرط بستم . این دو سکه برام تمام میشه

زن داگو : پس کی برنده شد ؟

رهگذر : من بردم

پس یک سکه بهم بده

رهگذر : چی ؟ چرا ؟

زن داگو : اگه تو دو سکه به خاطر من کاسب شدی پس یکیش مال منه

رهگذر : تو دیونه ای یا چیزیت میشه ؟

زن داگو : عجب آدم مزخرفی . منو بیدار کرده و

در تصاویر زیر هم دو تا جمله بود که یانگوم و افسر مین بهم میگن 

و این تصویر هم

در نهایت خلاصه قسمتها خوب ترجمه شده بود و تنها سانسور اون آخر بود که این تصویر بود